Pozytywne przykłady przywództwa | Korporacja Perfect world - własna firma bhp bez zus z Suwałk

Pozytywne przykłady przywództwa

Osobniki o wysokim statusie wyznaczają standardy i dają przykład. Czasami, oczywiście, dają zly przykład. W Pipę Dreams, książce u upadku Enronu, Robert Bryce obliczył, że ta szaleńczo rozrzutna korporacja regularnie wydawała 45 tysięcy dolarów tygodniowo, żeby Pai, jeden z jej topmene- dżerów, mógł latać odrzutowcem Falcon 900 między swym domem na przedmieściach Houston i ranczem w Kolorado. Pai może i był „geniuszem giełdy”, ale jego dział stracił furę pieniędzy. Ponadto, cenny czas, który zaoszczędził, korzystając z firmowego odrzutowca, zwykle marnował na czytanie gazet w pracy i lunche w lokalnych barach, również na rachunek firmy. Takie zachowanie szefów Enronu sprawiło, że w firmie rozkwitła kleptomania. Stąd widok szabrowników w białych kołnierzykach, którzy po bankructwie Enronu wywozili swoje „rzeczy osobiste”, używając skórzanych foteli na kółkach w charakterze wózków sklepowych.

Pozytywne przykłady przywództwa są może mniej zabawne, ale łatwo je znaleźć w firmach, które trwają i przynoszą zyski akcjonariuszom. Richard Kinder odszedł z Enronu w 1996 roku, żeby założyć własną firmę dystrybucji gazu Kinder Morgan, która odniosła sukces między innymi dzięki temu, że liczono się tam z każdym groszem. „Naszym celem jest skłonić wszystkich pracowników do myślenia: «Jak wydałbym te pieniądze, gdyby należały do mnie?»” – powiedział niedawno Kinder w wywiadzie dla „Wall Street Journal”. (Kinder jest właścicielem 20 procent akcji, a zatem w znacznej mierze to są jego pieniądze. ) „Większość CEO twierdzi, że stara się wpoić pracownikom tę zasadę. Gdy jednak jedziesz w teren, żeby zachęcić ludzi do pilnowania kosztów, a oni widzą, jak podjeżdżasz limuzyną z szoferem pod schodki do firmowego odrzutowca, to cię po prostu wyśmieją. Jeśli natomiast wiedzą, że zatrzymałeś się w Red Roof Inns, masz szansę na nich wpłynąć.” Firma Kinder Morgan nie ma własnego odrzutowca, a sam Kinder twierdzi, że lata klasą ekonomiczną. Jego pensja wynosi jednego dolara rocznie (po odprowadzeniu podatków – 93 centy). Jednak dzięki takiej polityce jest dziś miliarderem, a liczni pracownicy, którzy otrzymali akcje, również szybko się bogacą.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>