Określenie poczucia dominacji bez sugerowania ludziom | Korporacja Perfect world - własna firma bhp bez zus z Suwałk

Określenie poczucia dominacji bez sugerowania ludziom

Maslow wprowadził również określenie „szacunek dla siebie” jako sposób na określenie poczucia dominacji bez sugerowania ludziom, że to oznacza wchodzenie im na głowę. „Badania nad naczelnymi – napisał kiedyś – stanowią podstawę wszystkich moich teorii. ” Był jednak dość ostrożny, żeby w pracach poświęconych organizacji i zarządzaniu nigdy nie wspominać o małpach, choć je właśnie obserwując, sformułował teorię hierarchii wśród ludzi.

Czy jednak rzeczywiście możemy dowiedzieć się czegoś o naszych zachowaniach dominacyjnych, przyglądając się innym zwierzętom? Jak zawsze, to zależy od tego, jak je obserwujemy. Pierwsi badacze często badali zwierzęta zamknięte w oddzielnych klatkach, nie zaś żyjące w naturalnych grupach. Zamknięcie wymuszało na nich twardy indywidualizm, a to przyczyniło się do utrwalenia koncepcji dominacji jako systemu odgórnie wydawanych rozkazów i kontroli. Po drugie badacze terenowi zwykle obserwowali pawiany, które spędzają większość czasu na ziemi, nie na drzewach. Po prostu łatwiej w takich warunkach prowadzić obserwacje. Jednak w porównaniu z szympansami pawiany są niemal równie prymitywne i brutalne, jak szympansy w porównaniu z nami, dlatego te badania również utrwalały obraz społecznej dominacji jako wyniku działań autokratycznego korporacyjnego wojownika.

Dzikie szympansy spędzają bardzo dużo czasu na drzewach, dlatego dopiero w 1968 roku prymatolodzy zdali sobie sprawę, że żyją one w stabilnych grupach społecznych, mających bardzo złożoną strukturę. Nikt jednak nie sądził, że obserwacja szympansów może stać się dla nas użyteczną lekcją. Pierwszym, który opisał stadne zachowania tych małp na swobodzie, był Toshisada Nishida, japoński prymatolog pracujący w górach Mahale w Tanzanii. Nishida, Jane Goodall, Richard Wrangham, a potem inni badacze terenowi wkrótce nauczyli się odróżniać poszczególnych członków stada i poznali ich historie rodzinne, dzięki czemu mogli odtworzyć przebieg walki o społeczną dominację wśród dzikich szympansów (a to doprawdy świetny materiał na telenowelę). Te badania, w połączeniu z prowadzonymi przez de Waala obserwacjami szympansów w niewoli, spowodowały, że dyskusja na temat dominacji przestała się koncentrować na zachowaniu pojedynczych osobników – większą uwagę zaczęto teraz poświęcać społecznemu kontekstowi interakcji. Tu podstawowe znaczenie mają relacje między jednostkami, wzajemność i ciągłość: dokładnie tak samo jak w ludzkich społecznościach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>