JA CHCIEĆ CIASTKO! CZ. II | Korporacja Perfect world - własna firma bhp bez zus z Suwałk

JA CHCIEĆ CIASTKO! CZ. II

Keltner i jego kolega Andrew Ward już wcześnie opracowali – przyznać trzeba, że całkiem dowcipny – empiryczny test hipotezy, że pod wpływem władzy ludzie stają się mniej wrażliwi na otoczenie. W eksperymencie każdorazowo brały udział trzy osoby, z których jedna (wybór był czysto losowy) obejmowała rolę szefa i miała za zadanie przydzielić pozostałym różne zadania z listy przygotowanej przez eksperymentatorów. Potem cała trójka przez pół godziny wykonywała „dużą liczbę raczej żmudnych zadań społecznej natury” i wreszcie do pokoju wchodził eksperymentator z tacą, na której leżało pięć ciastek. „Szef” najszybciej i najczęściej sięgał po drugie ciastko, jadł z otwartymi ustami i najwyraźniej nie przeszkadzały mu (lub jej) okruszki spadające na stół i na pozostałą dwójkę.

Wyniki tego eksperymentu z ciasteczkami – lub raczej z „ciasteczkowym potworem” – nigdy nie zostały opublikowane, ale pomogły Keltnerowi i jego współpracownikom sformułować teorię zbliżenia/wycofania. Rezultaty te zresztą dobrze pasowały do wielu innych studiów wiążących władzę z cechami charakteru, które badacze uznali za elementy całego złożonego syndromu behawioralnego: osobniki mające władzę (nawet wskutek losowego przydziału) więcej mówią, przerywają innym, odzywają się poza kolejnością i łatwiej wchodzą w konflikty. Używają ekspansywnego języka ciała i rzadziej się uśmiechają (jednostki podporządkowane specjalizują się w uśmiechu mającym ułagodzić zwierzchnika lub wyrażającym uległość). Częściej naruszają przestrzeń społeczną innych, zanadto się zbliżają, inicjują kontakt fizyczny i swobodniej flirtują.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>